مهاجرت بکنیم یا نکنیم؟؟؟

  • ۱۱۵

زیباترین شهر های اروپا


قصد مهاجرت و رفتن به یکی از شهر های آرمانی و رویایی که از بچگی در ذهن ما ساخته شده همیشه یکی از گزینه های پیش روی محصلان دانشگاهی در ایران بوده، اما این تفکر در این روزهایی که ناکارآمدی دولت محترمه تدبیر و امید خودش رو در گرانی های بی سابقه، فاصله طبقاتی بیشتر، تورم وحشتناک بالای 70 درصد، بیکاری و نا امیدی برای شاغل شدن، بی عدالتی، پر پول شدن جیب آقازادگان ژن برتر و غیره و غیره نشون می ده، عمیق تر و راسخ تر میشه و برخی احساس می کنند بهترین راه حل موجود رفتن به سرزمین آرزوها و جامعه آرمانی ای است که هیچ کدوم از این مشکلات در اون وجود نداره. البته بنده هم نمی خوام در این بین قضاوتی کنم، بنابر این نه رفتن رو خوب می دونم و نه به نرفتن اصرار دارم، بلکه هدف اصلی رسیدن به نگاهی صحیح و واقعی از آن چیزی است که در دنیای واقعی وجود داره، متاسفانه ما گمان می کنیم فرش قرمز غربیهای خِنگ و بی عرضه برای ما ایرانی های هوش برتر و نابغه همیشه پهن هست و اونها منتظر هستند تا ما قدم رنجه کرده، مهاجرت کنیم و پست های مهم مدیریتی مانند ریاست ناسا رو بعهده بگیریم ضمن اینکه نه هیچ باد مخالفی در غرب می وزه و نه گرمای زیاد یا سرمای سختی داره و نه هیچ قانون سختی (این معمولا تصویر فانتزی از یک جامعه غربی است که ما معمولا در ذهنمون وجود داره) شکی نیست که اگر با نگاهی کاملا فانتزی و 100 درصد مثبت به جوامع غربی نگاه کنیم به محض دیدن واقعیت دچار تناقض و بحران خواهیم شد. نگاهی که در اغلب جوان های احساسی دیدیم و مع الاسف در برخی از بزرگتر ها هم چنین نگاه و احساسی وجود داره. نوشته زیر تجربه یکی از کسانی است که در سالهای اخیر برای ادامه تحصیل به آمریکا رفته و از واقعیت های شغلی و کاری و زندگی در اونجا مطالب جالبی رو در اختیار ما قرار داده و در نهایت هم قضاوت عادلانه ای کرده: